ماهيت دولت اسرائيل (صهيونيسم محوري، كاركردي محوري، قوم محوري) عامل اصلي در شكل گيري سياست خارجي آن به شمار مي رود. عوامل داخلي شامل خصوصيات جغرافيايي، گروه هاي داخلي، ويژگي هاي ملي و اجتماعي (فرهنگ) و افكار عمومي داخلي مي باشد و عوامل خارجي شامل ساختار نظام بين الملل، ماهيت اقتصاد جهاني، اتحاديه هاي منطقه اي و نهادهاي بين المللي و حقوق بين الملل در زمره عوامل فرعي قرار مي گيرند. آنچه در شكل گيري سياست خارجي اسرائيل بيش از ديگر عوامل موثر بوده است، مسئله ذات و ماهيت دولت اسرائيل است.
كتاب حاضر به دنبال آن است كه نقش و اهميت ماهيت دولت اسرائيل را در شكل گيري سياست خارجي آن مطالعه كند.
مولف با مطالعه سياست خارجي اسرائيل در برابر ايالات متحده و فلسطين بر آن فرضيه تأكيد مي كند كه عملكرد اسرائيل ناشي از ماهيت اين دولت است و عوامل داخلي و بين المللي چندان تأثيري بر سياست خارجي آن ندارند. اين بدان معناست كه هرگونه تغيير در سياست خارجي اسرائيل منوط به تغيير ماهوي اين دولت مي باشد. تجديدنظر در مباني فكري صهيونيسم، پرهيز از نقش كاركردي براي تأمين منافع ايالات متحده در منطقه و پرهيز از سياستهاي يهودمحور و قوم مدار مي تواند اين تغيير را موجب شود.
| 
سياست خارجي اسرائيل 
